Embed

Gözlerini İş Edindim

 

Derin bir uykuya dalmıştım, seni bilmediğim zamanlarda. Gözlerimi açtığımda gözlerini görmüştüm karşımda. Tüm anlamsızlığını üstlenmiş öylece, uzun uzun bana bakıyordu.

Seni bulmuştum ben her göz açışlarımda. Ve senin gözlerini sayıklıyordum uzun ve soğuk gecelerde. Gözlerimi görüyordum ve aklıma geliyordu gözlerin. Her şeyde ama her şeyde gözlerini görüyordum. Sağımda, solumda, önümde, arkamda, hatta hiçbir yerde bile gözlerini görüyordum.

Bir deli sevdaydı benimki gözlerine vurulmuş. Yakılmıştım, büyük ve sıcak kazanlarda gözlerine aşkım uğruna yakılmıştım. Vücudumdan arta kalan küllerimde bile gözlerin vardı.

El değmemiş yalnızlığıma yoldaş edinmiştim gözlerini. Bir ömür gözlerin yetecekti beni mutlu etmeye.

Gözlerini heceliyordu gözlerim. Bir ilkokul çocuğunun defterine yazdığı yazıyı hecelediği gibi gözlerini heceliyordu gözlerim. Yeni yeni öğreniyordum gözlerini. Cümle haline getirmeye ve yapbozu birleştirmeye çalışıyordum gözlerine ulaşmak için.

Zamansızlık içinde akıp giden zamanı durduramıyordum. Gözlerim gözlerine hasretti, ben ise sana!

Oysa sen kaçırıyordun gözlerini, bakışlarıma yenik düşmemek için. Ve kilitlenmesini istemiyordun gözlerinin, gözlerime.

Sus diyordum! Konuşan sadece gözlerin olsun istiyordum. “Aşka dair, sevdaya dair ne varsa gözlerin söylesin istiyordum. Bize düşenin ise aşkı ve sevdayı yalansız yaşamak olmasını istiyordum.”

İş edinmiştim gözlerini. Tüm karşı koymalarına rağmen iş edinmiştim… Kan olmuştum artık gözlerinden yaş siluetinde akıyordum!..

 

Nuri Kaan Fakılı - 09.04.2005

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !